Is choice overload een mythe?

  • Bericht auteur:
  • Leestijd:4 minuten gelezen
Choice-overload, ook wel het keuzedilemma genoemd, verwijst naar de veronderstelling dat te veel keuzes mensen kunnen overweldigen, waardoor ze geen beslissing kunnen nemen of ontevreden zijn met hun uiteindelijke keuze. Deze theorie werd populair door de beroemde jam-studie van Iyengar en Lepper (2000), waarin werd gesteld dat mensen minder geneigd waren om jam te kopen wanneer ze te veel opties hadden.
Echter, recenter onderzoek biedt een ander perspectief. Zo blijkt uit een meta-analyse van meer dan 50 studies dat de effecten van choice-overload inconsistent zijn en vaak afhankelijk zijn van contextuele factoren zoals de aard van de keuzes, de presentatie ervan en de individuele voorkeuren van mensen (Scheibehenne, Greifeneder, & Todd, 2010). Een overvloed aan keuzes leidt dus niet per direct tot een afname in tevredenheid en beslissingsefficiëntie. Een meer recente meta-analyse door Zhang en Xu (2021) bevestigde deze bevindingen en benadrukte dat choice-overload gemodereerd wordt door factoren zoals de complexiteit van de keuze, de moeilijkheid van de beslissingsopdracht, en de onzekerheid over voorkeuren.

Implicaties voor Choice Architecture

De bevindingen van deze meta-analyse benadrukken het belang van context en de manier waarop keuzes worden gepresenteerd. We zullen meer verfijnde en situationeel passende strategieën moeten ontwikkelen in plaats van blindelings aan te nemen dat meer keuzes altijd problematisch zijn. Hierbij kunnen we gebruikmaken van vele goed onderzochte instrumenten uit de gereedschapskist van de keuzearchitect, waaronder:

  1. Anchoring: We presenteren eerst een opvallende optie die als referentiepunt dient, zodat andere keuzes in vergelijking daarmee begrijpelijker worden.
  2. Default Options: We selecteren vooraf een standaardoptie die vaak de beste keuze is voor de meeste gebruikers, om zo de beslissing eenvoudiger te maken.
  3. Opt-Out Policies: Gebruikers worden automatisch ingeschreven voor bepaalde diensten tenzij ze zich expliciet uitschrijven, wat het beslissingsproces vereenvoudigt.
  4. Positioning: We plaatsen de meest gewenste opties op prominente posities om ze meer op te laten vallen.
  5. Decoy Effect: Door een extra, minder aantrekkelijke optie toe te voegen, maken we andere keuzes aantrekkelijker.

Voor meer uitgebreide lijsten van toepassingen en design overwegingen, raden we aan om de artikelen “A review and taxonomy of choice architecture techniques.” (Münscher, Vetter, & Scheuerle, 2016) en “23 ways to nudge: A review of technology-mediated nudging in human-computer interaction.” (Caraban, Karapanos, Gonçalves, & Campos, 2019) te lezen.

Conclusie 

Hoewel de klassieke theorie van keuze-overload een zekere aantrekkingskracht heeft, is de werkelijkheid complexer. Wat we leren van recente onderzoeken is dat mensen in veel gevallen prima in staat zijn om met een groot aantal keuzes om te gaan, mits deze keuzes op een overzichtelijke en gebruiksvriendelijke manier worden gepresenteerd. Dit is de kern van onze benadering van Choice Architecture: structuren creëren die jouw keuze-ervaring verbeteren en je helpen om de beste beslissingen te nemen zonder overweldigd te raken. Met deze aanpak zorgen we voor een optimale gebruikerservaring, waarin jouw tevredenheid en gemak centraal staan, ongeacht het aantal keuzes dat je hebt.

Bronnen

Caraban, A., Karapanos, E., Gonçalves, D., & Campos, P. (2019, May). 23 ways to nudge: A review of technology-mediated nudging in human-computer interaction. In Proceedings of the 2019 CHI conference on human factors in computing systems (pp. 1-15).

Iyengar, S. S., & Lepper, M. R. (2000). When choice is demotivating: Can one desire too much of a good thing?. Journal of personality and social psychology, 79(6), 995.

Münscher, R., Vetter, M., & Scheuerle, T. (2016). A review and taxonomy of choice architecture techniques. Journal of Behavioral Decision Making, 29(5), 511-524.

Scheibehenne, B., Greifeneder, R., & Todd, P. M. (2010). Can there ever be too many options? A meta-analytic review of choice overload. Journal of consumer research, 37(3), 409-425.